امنيت اطلاعات و ايمن سازی کامپيوترها به يک ضرورت غيرقابل انکار

	فايروال ها : يک ضرورت اجتناب ناپذير در دنيای امنيت اطلاعات
امنيت اطلاعات و ايمن سازی کامپيوترها به يک ضرورت غيرقابل انکار در عصر اطلاعات تبديل شده است. پرداختن به مقوله امنيت اطلاعات با زبانی ساده بيش از هر زمان ديگر احساس می شود، چراکه هر يک از عوامل انسانی و غيرانسانی دارای جايگاه تعريف شده ای در نطام مهندسی امنيت اطلاعات می باشند. آشنائی اصولی و منطقی با اين نطام مهندسی و آگاهی از عناصر موجود در اين ساختار به همراه شناخت علمی نسبت به مسئوليت هر يک از عناصر فوق، امری لازم و حياتی است. فايروال ها ، يکی از عناصر اساسی در نطام مهندسی امنيت اطلاعات می باشند که استفاده از آنان به يک ضرورت اجتناب ناپذير در دنيای امنيت اطلاعات و کامپيوتر تبديل شده  است . بسياری از افرادی که جديدا" قدم در عرصه گسترده امنيت اطلاعات می گذارند ، دارای نگرانی و يا سوالات مفهومی خاصی در ارتباط با فايروال ها و جايگاه استفاده از آنان در جهت ايمن سازی شبکه های کامپيوتری می باشند .  در اين مطلب قصد داريم به برخی از مفاهيم و نکات مهم و اساسی در خصوص فايروال ها اشاره ای داشته باشيم تا از اين رهگذر بتوانيم  دانش لازم به منظور  بکارگيری و  مديريت بهينه فايروال ها را بدست آوريم . NAT ( برگرفته از Network Address Translation ) اولين و در عين حال مهم ترين وظيفه يک فايروال ، جداسازی شبکه داخلی يک سازمان از اينترنت است . يکی از فنآوری های موجود که ما را در جهت نيل به خواسته فوق کمک می نمايد ، جداول NAT می باشند ( NAT  ، همچنين کمک لازم در جهت حل معضل کمبود آدرس های IP را ارائه می نمايد ) . مهمترين ايده مطرح شده توسط NAT ، عدم دستيابی به اکثر کامپيوترهای موجود در يک شبکه خصوصی از طريق اينترنت است .  يکی از روش های نيل به خواسته فوق ، استفاده از آدرس های IP غيرمعتبر ( Invalid ) می باشد . در اکثر موارد بکارگيری NAT ، صرفا" آدرس IP معتبر (Valid ) به فايروال نسبت داده  می شود و تمامی کامپيوترهائی که مسئوليت حفاظت از آنان به فايروال واگذار شده است ، از آدرس های IP که صرفا" بر روی شبکه داخلی معتبر می باشد ، استفاده می نمايند . با تبعيت از چنين رويکردی ، زمانی که يک کامپيوتر موجود در شبکه داخلی نيازمند برقراری ارتباط با دنيای خارج است ، اقدام به ارسال درخواست خود برای فايروال می نمايد . در ادامه فايروال به نمايندگی از کامپيوتر متقاضی ، درخواست مورد نظر را ارسال می نمايد . در زمان مراجعت درخواست ارسالی ، پاسخ مربوطه به فايروال رسيده و در نهايت ، فايروال آن را برای کامپيوتر موجود در شبکه داخلی ارسال می نمايد .  فرض کنيد ، کاربری قصد داشته باشد که يک وب سايت خاص را از طريق کامپيوتر موجود بر روی يک شبکه داخلی ملاقات نمايد .پس از درج آدرس وب سايت مورد نظر در بخش آدرس برنامه مرورگر ، درخواست وی به يک درخواست HTTP ترجمه شده و برای فايروال ارسال می گردد . در ادامه ، فايروال از آدرس IP مختص به خود در ارتباط با درخواست HTTP و به نمايندگی از کاربر ارسال کننده درخواست ، استفاده می نمايد . پس از پاسخ به درخواست ، پاسخ مربوطه برای فايروال ارسال شده و در نهايت فايروال آن را برای کاربر مربوطه ارسال می نمايد . فيلترينگ پورت ها فيلترينگ پورت ها از جمله مهمترين عملياتی است که توسط فايروال ها انجام می شود و شايد به همين دليل باشد که اکثر مردم بر اين اعتقاد هستند که فايروال ها صرفا"  به همين دليل خاص طراحی و پياده سازی شده اند و اغلب ،  آنان را به عنوان ابزاری در جهت فيلترينگ پورت ها تصور می نمايند . همانگونه که می دانيد ، مبادلات اطلاعات مبتنی بر پروتکل TCP/IP با استفاده و محوريت پورت ها انجام می گردد . در اين رابطه 65،535 پورت TCP و به همين اندازه پورت UDP جداگانه وجود دارد که می توان از آنان به منظور مبادله اطلاعات استفاده نمود . به منظور آشنائی با جايگاه پورت ها و نقش آنان در مبادله اطلاعات در پروتکل TCP/IP ، می توان آنان را نظير ايستگاه های راديوئی تصور نمود . فرض کنيد TCP به عنوان موج FM و UDP به عنوان موج AM باشد . در چنين وضعيتی ، می توان يک پورت در پروتکل TCP/IP را همانند يک ايستگاه راديوئی تصور نمود . همانگونه که يک ايستگاه راديوئی با اهداف خاصی طراحی شده است ، پورت های TCP و UDP نيز چنين وضعيتـی را داشته و با اهداف خاصی طراحی شده اند . يکی از مهمترين دلايل ضرورت استفاده از فايروال ها و فيلترينگ پورت ها ، استفاده غيرمتعارف از پورت ها به منظور نيل به اهدافی ديگر است . مثلا" پورت 21 مربوط به پروتکل TCP بطور سنتی به منظور FTP استفاده می گردد و مهاجمان می توانند از پورت فوق و با استفاده از برنامه هائی نظير Telnet سوء استفاده نمايند ( با اين که پورت فوق به منظور استفاده توسط برنامه Telnet طراحی نشده است ) . پويش پورت ها و آگاهی از پورت های باز ، از جمله روش های متداولی است که توسط مهاجمان و به منظور يافتن يک نقطه ورود مناسب به يک سيستم و يا شبکه کامپيوتری ، مورد استفاده قرار می گيرد . مهاجمان پس از آگاهی از پورت های باز ، با بکارگيری برنامه هائی نظير Telnet زمينه ورود غير مجاز به يک سيستم را برای خود فراهم می نمايند . وضعيت فوق و تهديدات امنيتی مرتبط با آن ، ضرورت فيلترينگ پورت ها را به خوبی نشان می دهد . با فيلترينگ پورت ها ، اين اطمينان ايجاد خواهد شد که هيچ چيزی نمی تواند از طريق يک پورت باز ارسال گردد مگر پروتکل هائی که توسط مديريت شبکه به آنان اجازه داده شده است . مثلا" در صورتی که فيلترينگ پورت بر روی پورت 21 مربوط به پروتکل TCP اعمال گردد ، صرفا" به مبادلات اطلاعات مبتنی بر FTP اجازه داده خواهد شد که از اين پورت استفاده نمايند و مبادله اطلاعات به کمک ساير پروتکل ها و بکارگيری پورت فوق ، امکان پذير نخواهد بود . محدوده عملياتی فيلترينگ پورت ها می تواند از موارد اشاره شده نيز تجاوز نموده و در سطح هدر يک بسته اطلاعاتی و حتی محتويات آن نيز تعميم يابد . در چنين مواردی ، هدر بسته اطلاعاتی بررسی و با مشاهده اطلاعاتی نظير آدرس مبداء ، مقصد ، شماره پورت و ساير موارد ديگر در رابطه با آن اتخاذ تصميم می گردد . مشکل موجود در اين رابطه به وجود اطلاعات جعلی و يا نادرست در هدر بسته های اطلاعاتی برمی گردد . مثلا" فرستنده می تواند آدرس های IP و ساير اطلاعات ذخيره شده در هدر بسته های اطلاعاتی را جعل نمايد . به منظور غلبه بر مشکل فوق ، نوع ديگری از فيلترينگ  که برخی فايروال ها به آن stateful packet inspections و يا فيلترينگ پويای بسته های اطلاعاتی می گويند ، ايجاد شده است . در مدل فوق ، در مقابل بررسی هدر بسته های اطلاعاتی ، محتويات آنان مورد بازبينی قرار می گيرد . بديهی است با آگاهی از  اين موضوع که چه چيزی در بسته اطلاعاتی موجود است ، فايروال ها بهتر می توانند در رابطه با ارسال و يا عدم ارسال آن برای يک شبکه داخلی تصميم گيری نمايند .  ناحيه غيرنظامی ( Demilitarized Zone ) نواحی غيرنظامی ( DMZ ) ، يکی ديگر از ويژگی های ارائه شده توسط اکثر فايروال ها می باشد . DMZ ، ناحيه ای است که تحت قلمرو حفاظتی فايروال قرار نمی گيرد . فايروال های مختلف ، نواحی DMZ را با روش های متفاوتی پياده سازی می نمايند . مثلا" برخی از فايروال ها ، صرفا" شما را ملزم به معرفی آدرس IP ماشينی می نمايند که قصد استقرار آن در ناحيه DMZ  وجود دارد .برخی از فايروال ها دارای يک پورت شبکه ای اختصاصی می باشند که می توان از آن برای هر نوع دستگاه شبکه ای که قصد استقرار آن در ناحيه DMZ وجود دارد ، استفاده گردد  .  پيشنهاد می گردد ، حتی المقدور از نواحی DMZ استفاده نگردد ، چراکه ماشين های موجود در اين نواحی از امکانات حفاظتی و امنيتی فايروال استفاده نخواهند کرد و تنها گزينه موجود در اين رابطه امکانات ارائه شده توسط سيستم عامل نصب شده بر روی ماشين و ساير توصيه هائی است که با رعايت و بکارگيری آنان ،   وضعيت امنيتی سيستم بهتر می گردد . در صورتی که برای ايجاد يک ناحيه DMZ دلايل موجه و قانع کننده ای وجود دارد ، می بايست با دقت و برنامه ريزی صحيح توام با رعايت مسائل امنيتی اقدام به انجام چنين کاری گردد. در صورتی که ماشين مستقر در ناحيه DMZ دارای يک اتصال به شبکه داخلی نيز باشد ، مهاجمان با تمرکز بر روی ماشين فوق می توانند نقطه مناسبی برای ورود به شبکه را پيدا نمايند . پيشنهاد می گردد به عنوان يک قانون و اصل مهم ، ماشين های موجود در ناحيه DMZ دارای اتصالاتی به غير از پورت DMZ فايروال نباشند . فورواردينگ پورت ها در بخش قبل به نحوه عملکرد فيلترينگ پورت ها به منظور بلاک نمودن استفاده از يک پروتکل بجزء يک آدرس IP خاص، اشاره گرديد . فورواردينگ پورت نيز بر اساس همين مفاهيم مطرح و در سازمان هائی که در ارتباط با NAT می باشند ، کارساز خواهد بود . برای آشنائی با مفهوم فورواردينگ پورت ها ، يک مثال نمونه را بررسی می نمائيم  . فرض کنيد ، سازمانی دارای يک سرويس دهنده وب است که از آدرس IP: 192.168.0.12 ( يک آدرس معتبر نمی باشد ولی فرض کنيد که چنين واقعيتی وجود ندارد ) استفاده می نمايد و می بايست امکان دستيابی عمومی به آن فراهم گردد . در صورتی که سرويس دهنده وب فوق تنها سرويس دهنده موجود در سازمان است که می بايست امکان دستيابی عمومی به آن فراهم گردد ، می بايست  يک قانون فيلترينگ بسته های اطلاعاتی در سطح  فايروال تعريف گردد که تمامی درخواست های HTTP بر روی پورت 80 و به مقصد هر آدرس موجود در شبکه بجزء آدرس IP:192.168.0.12 ، بلاک گردد  . پس از تعريف قانون فوق ، در صورتی که کاربری يک درخواست HTTP را برای آدرس های ديگری ارسال نمايد ، با پيامی مبنی بر اين که  وب سايت درخواستی وجود ندارد ، مواجه خواهد شد .  در مثال فوق ، اين فرض نادرست را کرديم که امکان دستيابی عمومی به آدرس IP:192.168.0.12 وجود دارد . آدرس فوق صرفا" بر روی يک شبکه خصوصی معتبر بوده و امکان دستيابی آن از طريق اينترنت وجود  نخواهد داشت . بديهی است در چنين وضعيتی می بايست آدرس سرويس دهنده وب خصوصی خود را با يک آدرس عمومی جايگزين نمائيد . ( با اين که يک گزينه مطلوب در اين رابطه نمی باشد ) . برخی از مراکز ارائه دهنده خدمات اينترنت ( ISP ) ، صرفا" امکان استفاده از يک آدرس IP عمومی را در اختيار شما قرار داده و بديهی است که در چنين مواردی ما دارای گزينه های متعددی برای اختصاص اين آدرس نخواهيم بود و می بايست آن را به فايروال اختصاص داد . يکی از موارد استفاده سنتی از NAT  به مواردی نظير آنچه اشاره گرديد ، بر می گردد . سازمان فرضی دارای صرفا" يک آدرس IP معتبر است و آن را به فايروال نسبت داده و از NAT به منظور تسهيل در مبادله اطلاعات بين ماشين های موجود در شبکه داخلی و اينترنت استفاده می نمايد . در چنين مواردی يک مشکل همچنان باقی می ماند . NAT به منظور بلاک نمودن ترافيک تمامی ارتباطات ورودی بجزء آنانی که درخواست آنان از طرف يکی از ماشين های موجود در شبکه داخلی ارسال شده است ، طراحی شده است و ما همچنان دارای يک سرويس دهنده وب می باشيم که می خواهيم امکان دستيابی عمومی به آن را نيز فراهم نمائيم . به منظور حل مشکل فوق می توان از فورواردينگ پورت استفاده نمود . در واقع فورواردينگ پورت ، قانونی است که به فايروال می گويد در صورتی که درخواست های خاصی بر روی يک پورت خاص برای وی ارسال شده باشد ، می بايست درخواست مربوطه را برای يک ماشين طراحی شده بدين منظور بر روی شبکه داخلی، ارجاع نمايد . در مثال اشاره شده ، ما قصد داريم امکان دستيابی عمومی به سرويس دهنده وب را فراهم نمائيم . بدين منظور می بايست يک قانون فورواردينگ پورت بدين منظور تعريف که به فايروال اعلام نمايد هر درخواست HTTP بر روی پروتکل TCP و پورت 80 را به آدرس IP:192.168.0.12 تغيير مسير داده و برای آن ارسال نمايد. پس از تعريف قانون فوق ، شخصی که قصد دستيابی به وب سايت سازمان شما را داشته باشد ، پس از فعال نمودن برنامه مرورگر ، اقدام به  درج آدرس سايت سازمان شما دربخش مربوطه می نمايد. مرورگر کاربر مورد نظر به منظور آگاهی از آدرس domain سايت سازمان شما ، اقدام به ارسال يک درخواست DNS می نمايد تا از اين طريق نسبت به آدرس IP نسبت داده شده به domain آگاهی لازم را پيدا نمايد . بديهی است آدرسی که پيدا خواهد شد و به عنوان مرجع در اختيار مرورگر قرار خواهد گرفت، همان آدرس IPعمومی است که شما آن را به فايروال نسبت داده ايد . مرورگر در ادامه ، درخواست HTTP را برای آدرس IP عمومی شما ارسال می نمايد که در حقيقت اين درخواست برای فايروال ارسال می گردد . فايروال درخواست را دريافت و آن را برای سرويس دهنده وب ارسال می نمايد ( فورواردينگ )

امیدوارم این مطلب هم براتون جالب بوده باشه

با تشکر امیرحسین ستاری

با سلام امروز در بحث شبکه نکاتی در خصوص IP Addressو Windows DHCP Service را قرار میدهم امیدوارم سلامت باشید و لذت ببرید چرا که برترین لذت عبادت و برترین عبادت علم آموزی است  

	DHCP و نحوه کار آن
اکثر کاربران اينترنت با واژه IP آشنايي دارند.IP يک عدد 32 بيتي است که به صورت ۸ بیت ۸ بیت با یک نقطه از یکدیگر مجزا میشوند و هر يک از آنها معرف يک کامپيوتر در اينترنت است. به عبارت ديگر آدرس هر کامپيوتر در اينترنت با IP مشخص ميشود. آيا تا به حال از خود سئوال کرده ايد که فرايند تعيين IP براي سيستم شما در يک شبکه يا اينترنت چيست؟   DHCP Service : DHCP مخفف عبارت Dynamic Host Configuration Protocol است که با نصب اين سرويس بر روي يک Server ميتوانيم در ان يک Range IP تعريف نموده و از ان بخواهيم تا به Client هايي که IP انها به صورت اتوماتيک تنظيم شده است IP اختصاص دهد.(تمامي کاربران اينترنت به صورت اتوماتيک IP دريافت ميکنند.) چگونگي کارکرد يک DHCP: زمانيکه يک کاربر کامپيوتر خود را راه اندازي  مي کند سيستم عامل آن بعد از بالا آمدن در خواستIP  ميکند. بعد از آن 4 مرحله انجام ميگيرد: 1-DHCP Discover در اين مرحله Client درخواست خود را جهت دريافتIP در شبکه Broadcast ميکند. به آدرس 255.255.255.255 ارسال ميکند و IP خود او نيز 0.0.0.0 در نظر ميگيرد. 2-DHCP Offer در اين مرحله تمام DHCP Server هائيکه Broadcast انجام شده در مرحله اول را دريافت ميکنند از Range IP تعريف شده بر روي خود يک IP  انتخاب نموده و به همراه مدت زماني که قرار است آنIP  را در اختيار Client قرار دهد و آنرا به شکل زير ارسال ميکند.   Source IP=IP of DHCP Server Destination MAC Address=Client Destination IP=255.255.255.255 3-DHCP Request Client درخواست کننده پس از دريافت DHCP Offer ها اولين DHCP Offer را انتخاب نموده و آنرا توسط يک Packet در شبکه Broadcast ميکند و در آن Packet  آدرسDHCP Server که Offer او قبول شده است مشخص مينمايد. 4- DHCP Ack,DHCP Nack پس از آنکه Client به DHCP Server که Offer اوقبول شده DHCP Request را فرستاد در صورتيکه هنوز IP  که Offer شده در Range او وجود داشته باشد و توسط Admin حذف نشده باشد DHCP Server تاييد خود را مبني بر اختصاص IP به Client اعلام ميکند. ولي اگر IP توسط Admin از Range مربوطه حذف شده باشد DHCP به Client درخواست کننده پيغامDHCP Nack را ارسال ميکند و Client مجبور ميشود که تمام مراحل را دوباره طي کند. اگر DHCP در شبکه موجود نباشد: Client  پس از ارسال DHCP Discover يک ثانيه منتظر جواب مي ايستد اگر جوابي دريافت نکرد 3بار ديگر به فاصله زماني 9 و 13 و 16 ثانيه دوباره Broadcast ميکند اگر باز هم جوابي نگرفت هر 5 دقيقه يک بار به کار خود ادامه ميدهد. (APIPA (Automatic Private IP Addressing : Client هاي 98 و 2000 اگر DHCP را پيدا نکنند به هر دليلي به صورت اتوماتيک از رنج 169.254.x.y يک IP انتخاب ميکنند. در ضمن قبل از استفاده از آن آنرا Broadcast ميکنند تا احيانا Client ديگري در حال استفاده از آن IP  نباشد. با اين حال هر 5 دقيقه يک بار به تلاش خود مبني بر گرفتن IP  از DHCP ادامه ميدهد. دستور ipconfig: با استفاده از اين دستور که در Command Prompt اجرا ميشود ميتوان تنظيمات IP را مشاهده کنيم.براي گرفتن IP  از DHCP  بايد دستور IPCONFIG/RENEW را درCMD  وارد کنيم و براي ازاد کردن IP دستور IPCONFIG/RELEASE را در همان CMD وارد ميکنيم. IP reservation: در صورت نياز ميتوان براي کامپيوتر ها و مخصوصا Network Printer ها IP رزرو نمود تا هر بار که آنها درخواست IP  نمودند آن IP هاي رزرو شده به آنها اختصاص داده شود براي اين کار دانستنMAC Address کارت شبکه مورد نياز است. Lease Time: به مدت زماني که يک IP به يک Client  اختصاص داده ميشود Lease Time ميگويند که به صورت پيش فرض 8 روز است.

 

 با تشکر امیرحسین ستاری

	Micro Soft ISA Server

                                               MicroSoft ISA(Internet Security and Acceleration) Server

یکی از دوستان در خصوص isa  سرور پرسیده بود ضمن اینکه  توضیح این نرم افزار در این نقطه از مطالب ارائه شده در سایت کمی زود است اما ناگزیر آنرا اجمالی شرح می دهم .

isa سرور نرم افزاری است ارائه شده از شرکت ماکروسافت که بر روی سیستم عامل های این شرکت قابل  نصب بوده (منظور سیستم عامل های  سرور می با شد)نسخه این بر نامه از isa سرور ۲۰۰۰ شروع می شود و آخرین آن isa سرور enterprise edition 2004 بوده که وارد بازار نرم افزار شده.

این نرم افزار بطور کلی شمال سیستم Caching برای بالا بردن سرعت اینترنت در قالب شبکه بودهو قابلیت جلوگیری از نفوذ ویروسها و اطلاعات تخریب شده به عهده security option می باشد

 (IP  دستگاه isa سرور اگر GateWay دستگاه های دیگر باشد) مثلاً اگر 2 دستگاه کامپیوترسرور داشته باشیم

 دستگاه اول :

 1) ip آدرس 85.133.143.201 و 255.255.255.224 و 85.133.143.193 (اتصال مستقیم به اینترنت ) (1)LAN   .

۲) IP آدرس 192.168.0.1و255.255.255.0و (جهت اشتراک گذاری اینترنت به سرور دوم ISA (2)LAN

دستگاه دوم :

1) IP   آدرس ۱۹۲.۱۶۸.۰.۲ و ۲۵۵.۲۵۵.۲۵۵.۰ و ۱۹۲.۱۶۸.۰.۱ (برای برقراری ارتباط شبکه ای با  سرور اول  و دریافت اینترنت)

2) IP آدرس :حال می توانیم از هر رنجی برای شبکه LAN خود  استفاده کنم (برای ارسال اینترنت به سایرین ) مثلاً می توانیم IP2 دستگاه سرور دوم را که ISA server بر روی آن نصب است192.168.14.1 قرار دهیم  و بقیه شبکه را از طریق این کامپیوتر به اینترنت متصل بسازیم مثلاً کلاینت اول دارای IP آدرس 192.168.14.2 و 255.255.255.0 و192.168.14.1و همینطور  بقیه ایستگاه های کاری را می توان به ISA  سرور متصل نماییم با این قابلیت از نفوذ  ویروس به سیستم اینترنت سرور و همچنین کلایت ها جلو گیری می شود و ضمناً می توان دسترسی و تعداد کاربران را نیز  توسط نرم افزار isa سرور محدود کرد .

لازم به ذکر است که isa سرور با Active directory  ویندوز رابطه منطقی و مرتبی می تواند بر قرار کند که در این راستا نحوه کنترل و میزان دسترسی کاربرا ن و کامپیوتر هارا isa از طریق active directory در دست  می گیرد و آن طور که مدیر شبکه بخواهد  اعمال می کند

 امیدوارم راضی بوده باشید

      امیرحسین ستاری

	Data Packets , Network Architecture

                                             بنام خداوند بخشاينده مهربان

امام علی علیه السلام :

هر كس به پيشباز آراي گوناگون برود، لغزشگاهها را بشناسد

 سخنی هم برای امروز:

زندگی و مرگ را زمانی شایسته بدان که برای کسب خیر باشند و بیاد آور که دراصل چه بوده ای و پس از مرگ چه خواهی شد و چگونه زیستن را منهای چگونه مردن از خدا مخواه بلكه هر دو را از او درخواست كن.

خوب امروزدرخصوص Data Packets , Network Architecture مينويسم

	عذرخواهی

 اميرالمومنين علي (ع) ميفرمايند:اگر بر كوبيدن دري اسرار ورزيد در آخر در بر روي شما باز خواهد شد.

دوستان عزيزم با سلام

از اينكه در بروز رساني مطالب وبلاگ وقفه ايجاد شد واقعا" عذر خواهي ميكنم از اين به بعد سعي بر آن دارم كه بتوانم با بروز رساني مطالب بموقع رضايت شما را جلب كنم و براي رسيدن به هدف اصلي خود مجدد تلاش كنيم .فقط از شما بازديد كنندگان گرامي تقاضا دارم با همفكري وارسال مطالب و احيانا سوالات مورد نيازتان مرا ياري كنيد و در اسرع وقت من نيز پاسخگوي خواسته هاي شما هستم.لطفا پيام بگذاريد و سوالات خود و نظرات خود را مطرح کنيد  

متشكرم

اميرحسين ستاري

	Some network's environment

سخن امروزحديثی است قدسی:خداوندبزرگوار و مهربان چنين فرمودبرپيامبرخاتم(ص)

خلقت الاشيا لاجلک  و خلقتک به اجلی

معنی :آفريدم اشيا را برای استفاده شما و آفريدم شما را برای خودم

 (سعی کنيم درسی بگيريم که خودمان را ارزان مفروشيم چراکه ما از آن خداييم. اينم حرفی از نويسنده)     

مولی الموحدين اميرالمومنين علی ابن ابيطالب عليه السلام چنين فرمودند:  

هيج شی و جسمی را نديدم جز آنکه در پس آن و همراه آن و بعد از آن خدا را ديدم

بخش چهارم :برخی تعاريف کلی

node:محل آدرس اتصال کابلهای شبکه برای کامپيوتر ها را نود ميگويند برای درک بيشتر مثال اينکه اکثر نودها در شبکه های LAN مخصوصا در ايران بر روی ديوار همچون پريز معمولی برق نصب ميشوند البته با شکلی متفاوت و فرقی نميکند که به نود کامپيوتر متصل باشد يا پرينتر يا هر قطعه قابل اتصال به شبکه چون  اهميت موضوع به اينست که نودها يک سوی محل اتصال کابلهای متصل  به هاب يا سوييچ يا روتر و يا سرورها و يا ...ميباشند

(workstation(client:ايستگاه کاری ٬کامپيوتری است شخصی که همچون ديگر کامپيوترها ميتواند برنامهای يوتيليتی و يا غيره را اجرا نمايد و از آنها استفاده کند از طريق همان محيط های انتقال (چه با کابلها چه بصورت بدون سيم و ...)که سيستم اصلی شبکه يا سرورهای مرتبط با آنها ارائه کرده اند.ایستگاههای کاری موسومند به client

Media:نودها در شبکه متصلند به انواع کابلها که ميتوان به کابل کواکسيال و يا کابلهای يو تی پی و يا فيبرهای نوری ونهايتا به سيستم راديويی بدون سيم که به آنها محيط انتقال اطلاعات يا media ميگويند

Server:سرور کامپیوتری است که ازطريق آنها ايستگاه های کاری يا (clients) ميتوانند با اجازه سرور از فايلها يا فولدرهای و يا پرينتر و منابعی که سرور به اشتراک ميگذارد استفاده کنند سرورها ميتوانند محدوديت هايی برای کاربران و کامپيوترها قايل شوند مثال اينکه سرور ميتواند اجازه دسترسی فايلها يا کلا منابع اشتراک گذاشته شده توسط خودش را بگويد که چه کامپيوتر و يا چه کاربری ميتواند به آنها دسترسی داشته باشد يا اطلاعات مورد اشتراک را طبقه بندی کند برای کاربران و يا کامپيوترها ياد آور ميشوم تعريف کلی سرور در امتحانات نرم افزار محسوب ميگردد چون ماهيت سروری به کامپيوتر نيست به نرم افزار و سيستم عامل ميباشد مثل محصولات شرکت مايکروسافت Windows NT 4.0و يا ٌWindows 2000و آخرين محصول اين شرکت در قالب سروری Windows 2003ميباشد

OS:سيستم عامل يا Operating System نرم افزاری است رابط بين نرم افزار و سخت افزار تحت کنترل کاربر

يادآوری:سرورها هم  همان OS يا سيستم عاملها ميباشند که تفاوت آنها  با ديگر سيستم عاملها قابليت و ماهيت سروری در نوع برنامه نويسی آنها ميباشد

کمی توضيح :

اينترنت چيست :شيکه بين المللی و يا ارتباط کامپيوترهای مختلف از سراسر دنيا با يک شماره خاص بنام IP كه اين شماره بهيچ وجه يك شكل و يك شماره نيستند مثال يك نمونه IP مجازی ۱۹۲.۱۶۸.۰.۱اينرا نيز بدانيد IPها سوار بر پروتوكل ها هستند و بر روی پروتوكل ها تنظيم ميشوند البته در انواع مختلف شبكه شماره IPها متفاوت است و بسته به نوع شبكه دسته بندی ميشوند برای اطلاع بيشتر بايد عرض كنم كه IP ها در سه كلاس مختلف طبقه بندی شده اند توضيح بيشتر در فصول بعد

برای فصول آينده سوالاتی طرح ميشود برای خودآزمايی و بدليل درخواست شما عزيزان مباحثی را در خصوص HACK , CRACKبرايتان مينويسم البته نه آموزش بلکه مواظبت از نفوذ آنها شايد هم کمی راهنمايی در خصوص آموزش آن

خسته نباشيد  يا علی (َع)

	Network Styles

سخن امروز:همسايه ات را دوست بدار اما ديوار مابين خودتان را از بين مبريد

حديث امروز:حضرت مولی الموحدين اميرالمومنين علی بن ابيطالب عليه السلام فرمودند:هر کس به کوبيدن دری ادامه دهد و در آن اصرار ورزد عاقبت آز آن وارد خواهد شد.

من هم اميدوارم از درگاه الهی همه شما وارد و پس از ورود سربلند و يمين باشيد

بخش سوم :معرفی انوع شبکه:

تا كنون شبكه های گوناگونی تشكيل شده اند اما فعلا همين كافيست كه شما اين سه مدل را بدانيد.

۱-(peer-to-peer network):اين سبك يا مدل از شبكه تشكيل شده از ۲ كامپوتر كه بصورت مستقيم به يكديگر متصل هستند و با يكديگر در ارتباط ميباشند و همچون ماهيت ديگر شبكه ها فايلها و پرينتر و ديگر منابع خود را ميتوانند به اشتراك بگذارند

۲-(Local Area Network (LAN :اين شبكه يعنی شبكه با محدوده محلی برای اتصال بيشتر از دو كامپوتر در مكانهای مختلف مثلا داخل يك شركت يا سازمان و يا ساختمانهای چند طبقه كه عمدتا كارهای تجاری ٬آموزشی مثل سايتهای دانشگاهها و غيره انجام ميدهند بسته يه نوع نقشه ساختمان طراحی و اكثرا در اين نوع ارتباط ٬ كامپيوتري به نام سرورServer نيز وجود دارد كه ميتواند كارهای مختلفی را از جمله مديريت و حفاظت و مسائل ديگر شبكه را به عهده بگيرد كه در بحث سرورها به توضيح آن بيشتر ميپردازيم  اما اين را نيز بدانيد كه مرسوم ترين نوع شبكه در كشورمان همين مدل ميباشدو به صورت ارتباط از طريق كابلها و تجهيزات مربوطه صورت ميگيرد كه در قسمت تعاريف برای شما عزيزان انواع اتصالات و تجهيزات را نيز بيان خواهم كرد البته تكنولوژی بی سيم نيز در بيشتر كشورها استفاده ميشود اما در كشور ما هنوز جايی برای خودنمايی ندارد به آن اميد كه ما از تكنولوژی روز در همان روز بهره ببريم

۳- Wide Area Network (WAN :اين تكنولوژی شبكه يعنی شبكه با محدوده باز و فاصله دار بيشتر برای شركتها و ارگانهايی قابل استفاده است كه در جاهای گوناگونی مثل شهر به شهر يا كشور به كشور و از اين قبيل حالات طراحی ميشود كه تكنولوژی ارتباط بين آنها بيشتر ماهواره ايست نه با كابل و يا بصورت باند فركانسی مشخص برای تبادل اطلاعات البته خطوطی مثل LEASED LINE , DialUp نيز ميتواند برقرار كننده اين ارتباط باشد باز به اين تعريف تكيه نميكنيم چون موارد بسياری از ارتباطات در اين نوع شبكه تعريف شده اند و در حال ستفاده هستند

خوب حالا بهتره اصلا شبكه رو تعريف كنيم و ببينيم كه كارايی آن چيست كه با اين سرعت در دنيا در حال پيشرفت است. اين نحوه آموزش منو  كه الان تعريف شبكه رو ميكنم  ببخشيد ولی اگر دنبال كنيد به اميد خدا موفق خواهيد شد

شبكه :ارتباط ۲ يا چند كامپيوتر با يكديگر از طريق محيط انتقال و تحت يك قانون مشخص جهت اشتراك گذاری منابع و سخت افزار تحت سيستم عامل مشخصی را ميگويند

مزايا:۱-كاهش هزينه در خريد قطعات ۲-سرعت بالای تردد اطلاعات ۳-امنيت يعنی ايجاد امنيت برای كامپيوتر ها و منابع آنها ۴-راحتی دسترسی از نقاط مختلف و .......كه در كل همان اشتراك گذاری منابع و امكانات موجود ميباشد فرض كنيد ۱۰ كامپوتر با هم شبكه شده اند و تنها يك پرينتر لازم است كه هر ۱۰كامپوتر بتوانند از آن استفاده ككند بدون تداخل با يكديگر

خوب خسته نباشيد و سعی كنيد خسته هم نشيد چون به مرور ساده تر و روان تر خواهد شد اميدوارم گنگ نشده باشيد در بخش بعدی به نوشتن اصطلاحات و تعاريف خاص برای كامل كردن مفاهيم شبكه برايتان مينويسم يا علی تا مطالب ديگر